เรื่องของ คุ๊กกี้ 1 ห่อ

ที่สนามบินนานาชาติระดับโลก มีนักธุรกิจหญิงแต่งตัวดี ต้องรอเวลาถึง 3ชั่วโมง เพื่อเปลี่ยนเครื่อง บินไปยังจุดหมายปลายทาง เธอจึงตัดสินใจเดินไปซื้อหนังสือ 1 เล่มและคุ้กกี้ 1 ถุง และหาที่นั่งเพื่ออ่านหนังสือและกิน ขนมฆ่าเวลาไปพลาง ๆ เธอสอดส่ายสายตามองหาที่นั่งได้แห่งหนึ่ง ขณะนั้นสังเกตเห็นว่าด้านข้างมีชายหนุ่มผู้หนึ่ง นั่งเหยียดกายอย่างไม่สนใจว่าจะมีใครนั่งอยู่ใกล้ๆ สักครู่ ขณะที่เธออ่านหนังสืออยู่ ชายหนุ่มก็หยิบคุ้กกี้ออกจากถุง ซึ่งวางอยู่ระหว่างคนทั้งสองแล้วส่งเข้าปาก เธอมองด้วยความโกรธ แต่ไม่ต้องการทำเรื่องวุ่นวาย จึงแสร้งทำเป็นไม่สนใจ เมื่อเธอเริ่มรู้สึกเบื่อกับการกินคุ้กกี้จึงเฝ้า มองนาฬิกา ในขณะที่ชายหนุ่มซึ่งเป็นขโมยผู้ไร้ยางอาย กลับทำท่าจะกินขนมจนหมด เธอเริ่มฉุนเฉียวและคิดในใจว่า "ถ้าฉันไม่ใช่ผู้ดีมีการศึกษาแล้วละก็..จะชกหน้าเจ้าห มอนี่ให้เละไปเลย" ทุกครั้งที่เธอหยิบกิน 1 ชิ้น ชายหนุ่มก็หยิบกิน 1 ชิ้น ทั้งสองส่งสายตามองกัน เมื่อคุ้กกี้เหลือเพียงชิ้นสุดท้าย เธอหยุดและอยากรู้ว่าชายหนุ่มจะทำอย่างไร ชายหนุ่มค่อย ๆ หยิบคุ้กกี้ชิ้นสุดท้ายแล้วหักออกเป็น 2 ซีก ส่งให้เธอซีกหนึ่งและกินเองอีกซีก เธอรีบรับขนมจากชายหนุ่มพลางคิดในใจว่า "ช่างเป็นคนไร้มารยาทสุด ๆ แสนจะไร้การศึกษา ไม่มีแม้แต่จะเอ่ยปากขอบคุณสักคำ" เธอลุกขึ้นรวบรวมข้าวของทั้งหมดแล้วตรงไปยังประตูขึ้ นเครื่อง ไม่แม้แต่เหลียวกลับมามองหัวขโมยผู้ไร้มารยาทซึ่งยัง นั่งอยู่ที่เดิม ภายหลังจากขึ้นเครื่องและนั่งประจำที่อย่างสบายแล้ว เธอก็หยิบหนังสือที่อ่านค้างอยู่ขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะที่หยิบหนังสือจากกระเป๋า ก็พบขนมคุ้กกี้ 1 ห่อ เธอตกใจมาก ถ้าคุ้กกี้ของฉันยังอยู่ที่นี่ ก็แปลว่า.....คุ้กกี้ห่อนั้นเป็นของชายหนุ่มที่แบ่งใ ห้เธอกินน่ะซี เธอลุกขึ้นทันที แล้ววิ่งออกจากเครื่องบินไปยังที่นั่งของชายหนุ่ม แต่พบเพียงที่นั่งว่างเปล่า สายเกินกว่าจะขอโทษชายหนุ่มเสียแล้ว ระหว่างเดินกลับเข้าเครื่อง เธอรู้สึกเจ็บปวดในใจ ตัวเธอเองนั่นแหละที่ไร้ มารยาท เป็นหัวขโมยไร้การศึกษาตัวจริง มีกี่ครั้งในชีวิตของคนเรา ที่ค้นพบในภายหลังว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันไม่ใช่เรื่องจริง แต่เป็นการเข้าใจผิด มีกี่ครั้งในชีวิตที่เราขาดความไว้วางใจผู้อื่นและทำ ให้เราตัดสินผู้อื่นจากความคิดเย่อหยิ่งของเราเอง ซึ่งห่างไกลจากความเป็นจริงมากมาย นี่แหละที่ทำให้เราต้องาคิดซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนตัดสินผู้อื่น หลาย ๆสิ่งไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น เราควรมองผู้อื่นในแง่ดี แล้วคอยสงสัยตัวเองว่า "เรามองโลกในแง่ดีพอแล้วหรือยัง? เราเคยแบ่งปันอะไรแก่คนอื่นบ้างหรือไม่"